100
0
84

Toen ik te horen kreeg dat ik Void Bastards moest reviewen, was mijn eerste gedachte: ‘Wat moet ik reviewen?’. Die reactie was niet omdat ik het niet wou doen, maar omdat ik er nog nooit van had gehoord. Daar zullen waarschijnlijk nog meer mensen last van hebben bij het lezen van deze review.

Void Bastards is afkomstig van de oorspronkelijke ontwikkelaars van Bioshock. Het is in mijn ogen een onverwachtse, maar aangename verrassing die ook nog eens gratis te downloaden is met de Xbox Game Pass. Het is goed te merken dat het spel van dezelfde makers afkomstig is. Het slim gebruik maken van je omgeving is namelijk heel belangrijk in beide games. Denk hierbij aan het hacken van turrets of het maken van wapens. Maar natuurlijk is Void Bastards ook een game op zichzelf en zijn er genoeg elementen waarin het afwijkt van Bioshock.

Void Bastards

Het spel is een first-person roguelike waarin je gedwongen bent om tal van willekeurig gegenereerde ruimtestations te verkennen en zoekt naar, nja, onzin. Void Bastards is hier erg transparant in en zet je ook alles behalve op het verkeerde spoor wat dit betreft. Het verzamelen van alle objecten, om je ontsnapping uit het heelal te laten slagen, zijn niet waar het spel om draait. Het houdt je echter wel lekker bezig, zelfs al sta je op het punt om te verhongeren omdat je op je laatste missie geen boterham hebt gevonden.

Void Bastards

De kracht van Void Bastards ligt echt in de willekeurigheid van de levels. Er is geen enkele identiek en er zijn dus tal van verschillende ruimtestations die je kan verkennen. Elk station heeft zijn eigen unieke lay-out en variabelen. Het is niet altijd even makkelijk om de beste, snelste en veiligste route te kiezen.

Zo was één van mijn eerste ruimtestations die ik bezocht, een station dat vol zat met automatische turrets en gemene aliens die op mij schoten en ervoor zorgde dat ik in de fik vloog. Maar ik had er ook één met een grote alien in een kamer, waar net een object lag wat ik nodig had voor mijn reis naar het volgende station. Dat heeft me flink wat leven gekost. Deze willekeurigheid kan soms ook in je voordeel werken. Het is gelukkig vooraf al te zien wat je ongeveer kan verwachten op een station, zodat je je mentaal al een beetje kan voorbereiden.

Void Bastards

Het vooraf kunnen zien wat je ongeveer kan verwachten, is heel fijn. Het beslissen waar je gaat docken is namelijk van levensbelang in Void Bastards. Voor elke cel die je reist, heb je namelijk fuel en food nodig. Dit is ook weer terug te vinden in cafetaria’s en dergelijke. Het kan dus betekenen dat je moet stoppen bij een met vijanden overgoten station, omdat je anders verhongert en dood gaat.

Nu is doodgaan in Void Bastards niet zo’n heel groot probleem, maar het beste is om het toch te vermijden. Zoals bij een typische roguelike game, verlies je je loot niet als je dood gaat. Je moet wel van voren af aan beginnen in een nieuwe, willekeurig gegenereerde map. Je krijgt op dit moment een nieuw ‘rehydrated’ lichaam van een gevangene, waarmee je weer op pad kunt gaan. Deze gevangenen worden door een AI droll computer bestuurd (jij dus).

Void Bastards

Elke gevangene heeft zijn eigen sterktes en zwaktes. Zo heb je bijvoorbeeld een gevangene die heel goed is in het hacken van turrets, maar ondertussen ook een hevige roker is en last heeft van het daarbij behorende rokershoestje. Leuke twist, maar erg vervelend als je dus onopgemerkt langs een vijand wil sluipen en je ineens de longen uit je lijf hoest.

Buiten dit zijn de vijanden ook redelijk sterk en weten zo je HP aardig weg te snoepen. Helaas krijg je dit er alleen bij als je health vindt, wat meestal het geval is in een medical bay. Hierbuiten krijg je nauwelijks leven terug en zijn levels vaak moeilijker door een lage HP balk, terwijl je ze met een volle HP balk makkelijk zou doorlopen.

Void Bastards

Gelukkig behoud je wel alle technologie en wapens die je hebt ontworpen en ontdekt. Dit maakt het na een aantal uurtjes spelen een stuk makkelijker. Dit systeem maakt het ook leuker om door te gaan. In het begin ben je toch sneller geneigd om voorzichtig te doen, maar is het geen straf als je toch een keertje (per ongeluk) dood gaat.

Dit per ongeluk dood gaan, zou nog wel eens kunnen gebeuren door een ruimtewalvis (ja echt waar). Deze zwemmen, zweven of hoe je het ook wilt noemen, door de ruimte en komen op willekeurige vakjes terecht. Kom je nu terecht op zo’n walvis, dan ben je op slag dood, tenzij je toevallig een torpedo bij de hand hebt. Dit heb ik helaas aan de feiten moeten ondervinden, want Void Bastards geeft niet echt duidelijke uitleg over bepaalde content, wat soms best vervelend kan zijn als je net zo lekker op weg bent.

Void BastardsWat Void Bastards ook zo bijzonder maakt, is zijn met de hand getekende stripboek art style. Dit soort type games kwam begin 2000 in opkomst, maar Void Bastards weet het naar een nieuwe hoogte te brengen. Zo zijn de vijanden dus 100% plat en zijn er tal van 2D elementen te vinden. Het heeft een beetje weg van de originele Doom, maar dan veel mooier. Deze stijl past ook perfect bij de cut scenes die je tussendoor te zien krijgt. Dit in combinatie met de muziek in Void Bastards maakt het plaatje helemaal compleet. Ik was verliefd.

Conclusie

Void Bastards is een game vol gevaar en willekeur, die je toch het gevoel geeft dat je de touwtjes in handen hebt. Je hebt altijd zelf de keuze om te bepalen waar je heen vliegt en of je dat laatste beetje voedsel of brandstof wilt riskeren voor een bepaald ruimtestation. Het systeem waarin je alle voortgang behoudt, ondanks dat je dood gaat, is erg goed in elkaar gezet en geeft je niet het gevoel dat je gefaald hebt. Je kan gewoon door met al je spullen, alleen moet je opnieuw aan je willekeurige reis beginnen.

Ook qua audio en graphics is Void Bastards een unieke game. Dit zorgde er direct voor dat ik verliefd werd op zijn handgetekende stripboek art style. De originele makers van Bioshock hebben zich echt bewezen en hebben mij aangenaam verrast met deze first-person roguelike, waarvan ik voor kort nog nooit had gehoord.

Void Bastards is gratis te downloaden voor Xbox Game Pass abonnees en is daarnaast aan te schaffen in de Store voor €29,99.

Void Bastards

Void Bastards - Review

03 juni 2019 - 136 remove_red_eye

Log in om te beoordelen.

Toen ik te horen kreeg dat ik Void Bastards moest reviewen, was mijn eerste gedachte: ‘Wat moet ik reviewen?’. Die reactie was niet omdat ik het niet wou doen, maar omdat ik er nog nooit van had gehoord. Daar zullen waarschijnlijk nog meer mensen last van hebben bij het lezen van deze review.

Void Bastards is afkomstig van de oorspronkelijke ontwikkelaars van Bioshock. Het is in mijn ogen een onverwachtse, maar aangename verrassing die ook nog eens gratis te downloaden is met de Xbox Game Pass. Het is goed te merken dat het spel van dezelfde makers afkomstig is. Het slim gebruik maken van je omgeving is namelijk heel belangrijk in beide games. Denk hierbij aan het hacken van turrets of het maken van wapens. Maar natuurlijk is Void Bastards ook een game op zichzelf en zijn er genoeg elementen waarin het afwijkt van Bioshock.

Void Bastards

Het spel is een first-person roguelike waarin je gedwongen bent om tal van willekeurig gegenereerde ruimtestations te verkennen en zoekt naar, nja, onzin. Void Bastards is hier erg transparant in en zet je ook alles behalve op het verkeerde spoor wat dit betreft. Het verzamelen van alle objecten, om je ontsnapping uit het heelal te laten slagen, zijn niet waar het spel om draait. Het houdt je echter wel lekker bezig, zelfs al sta je op het punt om te verhongeren omdat je op je laatste missie geen boterham hebt gevonden.

Void Bastards

De kracht van Void Bastards ligt echt in de willekeurigheid van de levels. Er is geen enkele identiek en er zijn dus tal van verschillende ruimtestations die je kan verkennen. Elk station heeft zijn eigen unieke lay-out en variabelen. Het is niet altijd even makkelijk om de beste, snelste en veiligste route te kiezen.

Zo was één van mijn eerste ruimtestations die ik bezocht, een station dat vol zat met automatische turrets en gemene aliens die op mij schoten en ervoor zorgde dat ik in de fik vloog. Maar ik had er ook één met een grote alien in een kamer, waar net een object lag wat ik nodig had voor mijn reis naar het volgende station. Dat heeft me flink wat leven gekost. Deze willekeurigheid kan soms ook in je voordeel werken. Het is gelukkig vooraf al te zien wat je ongeveer kan verwachten op een station, zodat je je mentaal al een beetje kan voorbereiden.

Void Bastards

Het vooraf kunnen zien wat je ongeveer kan verwachten, is heel fijn. Het beslissen waar je gaat docken is namelijk van levensbelang in Void Bastards. Voor elke cel die je reist, heb je namelijk fuel en food nodig. Dit is ook weer terug te vinden in cafetaria’s en dergelijke. Het kan dus betekenen dat je moet stoppen bij een met vijanden overgoten station, omdat je anders verhongert en dood gaat.

Nu is doodgaan in Void Bastards niet zo’n heel groot probleem, maar het beste is om het toch te vermijden. Zoals bij een typische roguelike game, verlies je je loot niet als je dood gaat. Je moet wel van voren af aan beginnen in een nieuwe, willekeurig gegenereerde map. Je krijgt op dit moment een nieuw ‘rehydrated’ lichaam van een gevangene, waarmee je weer op pad kunt gaan. Deze gevangenen worden door een AI droll computer bestuurd (jij dus).

Void Bastards

Elke gevangene heeft zijn eigen sterktes en zwaktes. Zo heb je bijvoorbeeld een gevangene die heel goed is in het hacken van turrets, maar ondertussen ook een hevige roker is en last heeft van het daarbij behorende rokershoestje. Leuke twist, maar erg vervelend als je dus onopgemerkt langs een vijand wil sluipen en je ineens de longen uit je lijf hoest.

Buiten dit zijn de vijanden ook redelijk sterk en weten zo je HP aardig weg te snoepen. Helaas krijg je dit er alleen bij als je health vindt, wat meestal het geval is in een medical bay. Hierbuiten krijg je nauwelijks leven terug en zijn levels vaak moeilijker door een lage HP balk, terwijl je ze met een volle HP balk makkelijk zou doorlopen.

Void Bastards

Gelukkig behoud je wel alle technologie en wapens die je hebt ontworpen en ontdekt. Dit maakt het na een aantal uurtjes spelen een stuk makkelijker. Dit systeem maakt het ook leuker om door te gaan. In het begin ben je toch sneller geneigd om voorzichtig te doen, maar is het geen straf als je toch een keertje (per ongeluk) dood gaat.

Dit per ongeluk dood gaan, zou nog wel eens kunnen gebeuren door een ruimtewalvis (ja echt waar). Deze zwemmen, zweven of hoe je het ook wilt noemen, door de ruimte en komen op willekeurige vakjes terecht. Kom je nu terecht op zo’n walvis, dan ben je op slag dood, tenzij je toevallig een torpedo bij de hand hebt. Dit heb ik helaas aan de feiten moeten ondervinden, want Void Bastards geeft niet echt duidelijke uitleg over bepaalde content, wat soms best vervelend kan zijn als je net zo lekker op weg bent.

Void BastardsWat Void Bastards ook zo bijzonder maakt, is zijn met de hand getekende stripboek art style. Dit soort type games kwam begin 2000 in opkomst, maar Void Bastards weet het naar een nieuwe hoogte te brengen. Zo zijn de vijanden dus 100% plat en zijn er tal van 2D elementen te vinden. Het heeft een beetje weg van de originele Doom, maar dan veel mooier. Deze stijl past ook perfect bij de cut scenes die je tussendoor te zien krijgt. Dit in combinatie met de muziek in Void Bastards maakt het plaatje helemaal compleet. Ik was verliefd.

Conclusie

Void Bastards is een game vol gevaar en willekeur, die je toch het gevoel geeft dat je de touwtjes in handen hebt. Je hebt altijd zelf de keuze om te bepalen waar je heen vliegt en of je dat laatste beetje voedsel of brandstof wilt riskeren voor een bepaald ruimtestation. Het systeem waarin je alle voortgang behoudt, ondanks dat je dood gaat, is erg goed in elkaar gezet en geeft je niet het gevoel dat je gefaald hebt. Je kan gewoon door met al je spullen, alleen moet je opnieuw aan je willekeurige reis beginnen.

Ook qua audio en graphics is Void Bastards een unieke game. Dit zorgde er direct voor dat ik verliefd werd op zijn handgetekende stripboek art style. De originele makers van Bioshock hebben zich echt bewezen en hebben mij aangenaam verrast met deze first-person roguelike, waarvan ik voor kort nog nooit had gehoord.

Void Bastards is gratis te downloaden voor Xbox Game Pass abonnees en is daarnaast aan te schaffen in de Store voor €29,99.

Redacteur:

Glenn

Score:

84/ 100

Reacties (0)

    Wees de eerste die reageert! Plaats een reactie

Reageren op dit item
Log in om een reactie te plaatsen
Ben je nog geen lid? Registreer dan meteen!