100
0
81

Destiny 2: Expansion I Review

Inmiddels is Destiny 2 al weer drie maanden uit. De game werd door het merendeel van de gamers en reviewers zeer positief ontvangen. Ze hadden bij Bungie duidelijk aantekeningen gemaakt na het vele commentaar wat ze kregen op de eerste Destiny game. Veel van de problemen had Bungie er natuurlijk met The Taken King er destijds al wel uitgehaald. Maar ze waren daardoor wel een groot deel van de eerste club gamers kwijt geraakt.

Destiny 2 werd dan ook veel beter ontvangen dan de eerste, met een samenhangend verhaal, het eindeloos grinden eruit gehaald en het loot systeem eerlijker gemaakt zodat ook gamers die geen ster zijn in bijv raids of trials toch hun gear daaruit kregen. Ook het systeem met de Grimmoire werd compleet uit de game gesloopt. Dit is een soort in-game achievement systeem, waarmee je delen van het verhaal kon vrijspelen. Ook het zoeken naar dead ghosts werd verwijderd uit Destiny 2. De één vond het jammer, de ander was er blij mee. Persoonlijk vond ik deze twee dingen altijd wel leuk en mis ze dan ook wel een beetje in deel twee. We mogen eigenlijk niet echt klagen over Destiny 2, aangezien dit is wat de gamers zelf wilden zien. En mede daardoor is het wel één van de hoogst scorende games geworden van 2017, met een zeer hoog critic gemiddelde op bijvoorbeeld metacritic.

Echter is het nu tijd voor de eerste echte Expansion van Destiny 2 genaamd The Curse Of Osiris. Mercurius is in het verleden door de traveler omgebouwd tot een ware Garden of Eden. Maar tijdens de inval van de Vex (Destiny Vanille) werd Mercurius omgebouwd tot een levende machine (The Endless Forest) die niets anders doet dan het berekenen van uitkomsten in zowel het verleden, het heden en de toekomst. Één van de eerste Warlocks “Osiris” zit al jaren opgesloten in deze tijdlus machine en komt op een gegeven ogenblik een toekomst tegen die hem niet bevalt. Hij weet met zijn laatste kracht zijn Ghost naar het heden te sturen en hij weet zichzelf deels op te splitsen in verschillende tijdlijn dimensies om zo elke uitkomst proberen tegen te houden. Samen met Ikora ga jij op onderzoek uit wat er nu aan de hand is op Mercurius en zo begint het avontuur van The Curse of Osiris.

Destiny 2: The Curse Of Osiris is een leuk hoofdstuk met een redelijk verhaal. De campaign speel je in goed drie á vier uur uit en dat is in mijn ogen voor een uitbreiding meer dan voldoende. Zeker als je het vergelijkt met veel andere tripple A games die zelfs in hun main game nog niet eens zo’n lange story mode stoppen (Kuch Battlefront 2 kuch CoD WWII) of laat staan überhaupt een story mode.

Naast de story biedt deze expansion natuurlijk nog veel meer zoals nieuwe wapens, nieuwe gear en gigantisch veel nieuwe opsmuk om je karakter zo persoonlijk mogelijk te maken, waaronder een paar leuke emotes als bijvoorbeeld de Selfie of de stratenveger. De multiplayer wordt uitgebreid met twee nieuwe mappen en in totaal zijn er vier nieuwe strikes bij gekomen. Ook is de level cap omhoog gegaan en kun je nu level 25 worden met een base light level van 330. Natuurlijk komt er ook een uitbreiding op de raid maar die is op het moment van schrijven nog niet online geweest.

Ook heeft de game een 4K update met zich mee gekregen voor Xbox One X gebruikers. Waarmee vooral de lichteffecten en resolutie zijn opgekrikt en jammer genoeg niet de frames per seconde. Evengoed ziet het er allemaal wel een stuk strakker uit nu.

Ook de terugkomst van twee oude exotic wapens is mooi om te zien en er zijn er zeker twee die ik graag wil hebben, waaronder de in Destiny 1 Exclusive PS jade rabbit en de Telesto. Maar ook één van mijn favoriete helmen uit D1 voor de titan is terug de Helm of Saint-14. En zo is het een warm welkom van veel nieuwe en een paar fan favorites van vorige delen.

Eindwoord:

Al met al is Destiny 2: The Curse of Osiris een prima uitbreiding met een extra planeet en gigantisch veel content om vrij te spelen. Echter ben je een solo speler die puur en alleen voor de story gaat en met één karakter speelt dan ben je na vier uurtjes wel klaar. Destiny 2 is natuurlijk een team game en komt pas écht tot zijn recht als je hem met vrienden speelt, in de talloze speelmodussen die deze game te bieden heeft. En denk maar zo er zijn tegenwoordig niet veel shooters meer met single player DLC. Je moet al blij zijn dat je bij de meeste andere games twee of drie PVP mappen krijgt, laat staan PVE.

Daarnaast hoop ik toch ten zeerste dat SRL eind deze maand ook weer terug komt in Destiny 2, want het blijft gewoon gruwelijk gaaf die sparrow races.

Destiny 2: Expansion I, The Curse of Ossiris krijgt van mij een 8,1.

Totale game gespeeld voor zo’n 500 uur inclusief 15 uur in de DLC. De DLC is beschikbaar gesteld door uitgever.

Destiny 2: Curse Of Osiris - Review

07 december 2017 - 376 remove_red_eye

Log in om te beoordelen.

Destiny 2: Expansion I Review

Inmiddels is Destiny 2 al weer drie maanden uit. De game werd door het merendeel van de gamers en reviewers zeer positief ontvangen. Ze hadden bij Bungie duidelijk aantekeningen gemaakt na het vele commentaar wat ze kregen op de eerste Destiny game. Veel van de problemen had Bungie er natuurlijk met The Taken King er destijds al wel uitgehaald. Maar ze waren daardoor wel een groot deel van de eerste club gamers kwijt geraakt.

Destiny 2 werd dan ook veel beter ontvangen dan de eerste, met een samenhangend verhaal, het eindeloos grinden eruit gehaald en het loot systeem eerlijker gemaakt zodat ook gamers die geen ster zijn in bijv raids of trials toch hun gear daaruit kregen. Ook het systeem met de Grimmoire werd compleet uit de game gesloopt. Dit is een soort in-game achievement systeem, waarmee je delen van het verhaal kon vrijspelen. Ook het zoeken naar dead ghosts werd verwijderd uit Destiny 2. De één vond het jammer, de ander was er blij mee. Persoonlijk vond ik deze twee dingen altijd wel leuk en mis ze dan ook wel een beetje in deel twee. We mogen eigenlijk niet echt klagen over Destiny 2, aangezien dit is wat de gamers zelf wilden zien. En mede daardoor is het wel één van de hoogst scorende games geworden van 2017, met een zeer hoog critic gemiddelde op bijvoorbeeld metacritic.

Echter is het nu tijd voor de eerste echte Expansion van Destiny 2 genaamd The Curse Of Osiris. Mercurius is in het verleden door de traveler omgebouwd tot een ware Garden of Eden. Maar tijdens de inval van de Vex (Destiny Vanille) werd Mercurius omgebouwd tot een levende machine (The Endless Forest) die niets anders doet dan het berekenen van uitkomsten in zowel het verleden, het heden en de toekomst. Één van de eerste Warlocks “Osiris” zit al jaren opgesloten in deze tijdlus machine en komt op een gegeven ogenblik een toekomst tegen die hem niet bevalt. Hij weet met zijn laatste kracht zijn Ghost naar het heden te sturen en hij weet zichzelf deels op te splitsen in verschillende tijdlijn dimensies om zo elke uitkomst proberen tegen te houden. Samen met Ikora ga jij op onderzoek uit wat er nu aan de hand is op Mercurius en zo begint het avontuur van The Curse of Osiris.

Destiny 2: The Curse Of Osiris is een leuk hoofdstuk met een redelijk verhaal. De campaign speel je in goed drie á vier uur uit en dat is in mijn ogen voor een uitbreiding meer dan voldoende. Zeker als je het vergelijkt met veel andere tripple A games die zelfs in hun main game nog niet eens zo’n lange story mode stoppen (Kuch Battlefront 2 kuch CoD WWII) of laat staan überhaupt een story mode.

Naast de story biedt deze expansion natuurlijk nog veel meer zoals nieuwe wapens, nieuwe gear en gigantisch veel nieuwe opsmuk om je karakter zo persoonlijk mogelijk te maken, waaronder een paar leuke emotes als bijvoorbeeld de Selfie of de stratenveger. De multiplayer wordt uitgebreid met twee nieuwe mappen en in totaal zijn er vier nieuwe strikes bij gekomen. Ook is de level cap omhoog gegaan en kun je nu level 25 worden met een base light level van 330. Natuurlijk komt er ook een uitbreiding op de raid maar die is op het moment van schrijven nog niet online geweest.

Ook heeft de game een 4K update met zich mee gekregen voor Xbox One X gebruikers. Waarmee vooral de lichteffecten en resolutie zijn opgekrikt en jammer genoeg niet de frames per seconde. Evengoed ziet het er allemaal wel een stuk strakker uit nu.

Ook de terugkomst van twee oude exotic wapens is mooi om te zien en er zijn er zeker twee die ik graag wil hebben, waaronder de in Destiny 1 Exclusive PS jade rabbit en de Telesto. Maar ook één van mijn favoriete helmen uit D1 voor de titan is terug de Helm of Saint-14. En zo is het een warm welkom van veel nieuwe en een paar fan favorites van vorige delen.

Eindwoord:

Al met al is Destiny 2: The Curse of Osiris een prima uitbreiding met een extra planeet en gigantisch veel content om vrij te spelen. Echter ben je een solo speler die puur en alleen voor de story gaat en met één karakter speelt dan ben je na vier uurtjes wel klaar. Destiny 2 is natuurlijk een team game en komt pas écht tot zijn recht als je hem met vrienden speelt, in de talloze speelmodussen die deze game te bieden heeft. En denk maar zo er zijn tegenwoordig niet veel shooters meer met single player DLC. Je moet al blij zijn dat je bij de meeste andere games twee of drie PVP mappen krijgt, laat staan PVE.

Daarnaast hoop ik toch ten zeerste dat SRL eind deze maand ook weer terug komt in Destiny 2, want het blijft gewoon gruwelijk gaaf die sparrow races.

Destiny 2: Expansion I, The Curse of Ossiris krijgt van mij een 8,1.

Totale game gespeeld voor zo’n 500 uur inclusief 15 uur in de DLC. De DLC is beschikbaar gesteld door uitgever.

Redacteur:

Maurice

Score:

81/ 100

Reacties (0)

    Wees de eerste die reageert! Plaats een reactie

Reageren op dit item
Log in om een reactie te plaatsen
Ben je nog geen lid? Registreer dan meteen!