100
0
74

Het is inmiddels alweer 5 jaar geleden en eindelijk is daar dan het vervolg op State of Decay. State of Decay 2 lijkt in de basis heel veel op zijn voorganger. Het wordt in de volksmond een zombiegame genoemd maar de hoofdfocus ligt eigenlijk meer op survival. Probeer te overleven door een basis te bouwen en uit te breiden, goede en bruikbare loot te vinden, groepsleden te werven en de skills van elk karakter te upgraden. Er zit dus meer achter dan met je wapen zo veel mogelijk zombies te slachten.

De game begint in een soort tutorial, al voelt dat niet helemaal zo. Je maakt de keuze om met één van de beschikbare duo’s te gaan spelen. Elk karakter heeft daarbij zijn eigen specialiteiten, achtergrond en eigenschappen. De één is goed in tuinieren, de andere heeft een perfecte conditie. De volgende kan goed met wapens om gaan en weer een ander is goed in het bouwen van constructies. Het is belangrijk om goed na te denken over hoe je deze karakters wil ontwikkelen. Voorkom daarbij dat je slechts op één karakter focust, want als je net iets te veel risico neemt en dit karakter komt te overlijden, ben je het karakter met alle upgrades en specialiteiten kwijt. Dat is nou juist die extra spanning die State of Decay zo leuk maakt. Gebruik je je beste karakter om die zombie horde weg te werken? Dan neem je dus ook wat risico. Sowieso is het zaak om je karakters goed af te wisselen, aangezien hun stamina daalt, als je er langere tijd mee speelt. Ze moeten dus uitrusten en terugkeren naar de basis. Ik herinner me mijn eerste traumatische ervaring met deel 1 van State of Decay nog goed. Niet geïnformeerd en als totale noob, ging ik helemaal los met mijn beste karakter. Toen hij dood ging en ik als een andere karakter in mijn basis terugkeerde en besefte dat ik hem volledig kwijt was, bleef ik verbijsterd op de bank zitten. Oeps…


Bij de start van de game begin je dus met je keuze voor een bepaald duo, waarmee je aan de slag gaat. Al vrij snel komt daar een tweede keuze bij. Je moet bepalen in welke van de drie open werelden je een basis wilt gaan opbouwen. Wat dat betreft is er dus genoeg te doen, ook als je één van de werelden hebt uitgespeeld. Het einde van een campaign hangt ook samen met een keuze. Je kunt namelijk op een bepaald punt in de game kiezen welk van jouw karakters de leider van de groep wordt en hun klasse (warlord, sheriff, trader of builder) bepaalt hoe het einde van de game zal verlopen. Verder zit er niet heel veel diepgang in de verhaallijn, maar dat is ook niet wat ik verwacht bij een game als deze. Het voelt wel als een gemiste kans dat geen van de karakters zelf aan te passen is in stijl of naam. Dat zou wat mij betreft een simpele, maar leuke toevoeging zijn geweest.

Wat zowel een pluspunt als een minpunt kan zijn, is het looten. Je kunt overal belangrijke (en minder belangrijke) items vinden door huizen, restaurants en andere gebouwen te doorzoeken. Elke keer is het spannend, je mag immers tijdens het looten niet te veel geluid maken, want voor je het weet heb je een horde zombies op je nek hangen. Met het looten kun je al ontzettend veel tijd kwijt zijn. Ben je een beetje perfectionistisch ingesteld of heb je een grote neiging om alles (compleet) te verzamelen? Dan wil je natuurlijk elk gebouw tot de laatste cm hebben onderzocht. Ook het verbeteren van je basis kan als een verslavend element werken. Nog even dit daar bouwen of even twee dingen omruilen omdat het tactisch handiger is of mooier uitziet. Voor de een zijn dit aspecten die verslavend kunnen werken. “Oh, nog even dit huisje onderzoeken.” of “Ik bouw nog één ding op mijn basis en dan stop ik.” zijn zinnen (of beter gezegd excuses) die je jezelf hoort denken. Voor de ander is het niet pakkend genoeg om lang te blijven boeien. Diegene zal State of Decay 2 dus ook minder leuk vinden.

Wat een hele toffe toevoeging is ten opzichte van het eerste deel, is de mogelijkheid om de game met 4 personen in co-op te spelen. Dit is het echte “fun” gedeelte! Veel mensen hebben gerapporteerd dat de co-op niet soepel loopt en dat ze veel lag ondervinden. Maar dat is mij persoonlijk niet opgevallen. Mogelijk heeft het te maken met de kwaliteit van de verbinding van de host van de game.


In de basis lijkt State of Decay 2 natuurlijk heel veel op zijn voorganger, al is alles eigenlijk net ietsje beter. State of Decay 2 maakt gebruik van de Unreal 4 engine en daarmee ziet het er net iets mooier uit dan het eerste deel. Al vind ik dit verschil niet overal heel duidelijk naar voren komen. De game bevat hier en daar wat rare bugs en glitches maar op zich zijn die soms juist wel vermakelijk. Het heeft in mijn ogen geen effect op de prestatie van de game. Wat ik wel ontzettend storend vind, is hoe donker het beeld is als het nacht is. Het is echt pikke- en pikkedonker. En ja, je hebt een zaklampje maar als je daarmee net de punt van je eigen schoen hebt verlicht is het veel. Ook de instellingen van je tv aanpassen heeft weinig zin. Ik weet niet of het de bedoeling is geweest om het zo extreem donker te maken, maar wat mij betreft mogen ze dit patchen, want het is bijna niet te doen in het donker.  

Vond je het eerste deel geweldig? Dan ga je deze ook tof vinden. In eindelijk alles is de game beter en leuker. De co-op is absoluut een briljante toevoeging. Ondanks de bugs en glitches hier en daar functioneert de game gewoon goed en moeten we wel eerlijk blijven. De prijs van de game is namelijk ontzettend schappelijk. Voor €29,99 heb je uren en uren aan plezier. En ja, dan neem je wat eerder die bugs en glitches voor lief. De prijs-kwaliteit verhouding is dus gewoon helemaal prima en State of Decay 2 is daarmee een zeer vermakelijke middenmoter. In de strijd met Sony om de beste en vetste exclusive zal deze game echter niet heel zwaar wegen.

 

state of decay 2 is a 4 player co-op zombie game

State of Decay 2 - Review

20 mei 2018 - 816 remove_red_eye

Log in om te beoordelen.

Het is inmiddels alweer 5 jaar geleden en eindelijk is daar dan het vervolg op State of Decay. State of Decay 2 lijkt in de basis heel veel op zijn voorganger. Het wordt in de volksmond een zombiegame genoemd maar de hoofdfocus ligt eigenlijk meer op survival. Probeer te overleven door een basis te bouwen en uit te breiden, goede en bruikbare loot te vinden, groepsleden te werven en de skills van elk karakter te upgraden. Er zit dus meer achter dan met je wapen zo veel mogelijk zombies te slachten.

De game begint in een soort tutorial, al voelt dat niet helemaal zo. Je maakt de keuze om met één van de beschikbare duo’s te gaan spelen. Elk karakter heeft daarbij zijn eigen specialiteiten, achtergrond en eigenschappen. De één is goed in tuinieren, de andere heeft een perfecte conditie. De volgende kan goed met wapens om gaan en weer een ander is goed in het bouwen van constructies. Het is belangrijk om goed na te denken over hoe je deze karakters wil ontwikkelen. Voorkom daarbij dat je slechts op één karakter focust, want als je net iets te veel risico neemt en dit karakter komt te overlijden, ben je het karakter met alle upgrades en specialiteiten kwijt. Dat is nou juist die extra spanning die State of Decay zo leuk maakt. Gebruik je je beste karakter om die zombie horde weg te werken? Dan neem je dus ook wat risico. Sowieso is het zaak om je karakters goed af te wisselen, aangezien hun stamina daalt, als je er langere tijd mee speelt. Ze moeten dus uitrusten en terugkeren naar de basis. Ik herinner me mijn eerste traumatische ervaring met deel 1 van State of Decay nog goed. Niet geïnformeerd en als totale noob, ging ik helemaal los met mijn beste karakter. Toen hij dood ging en ik als een andere karakter in mijn basis terugkeerde en besefte dat ik hem volledig kwijt was, bleef ik verbijsterd op de bank zitten. Oeps…


Bij de start van de game begin je dus met je keuze voor een bepaald duo, waarmee je aan de slag gaat. Al vrij snel komt daar een tweede keuze bij. Je moet bepalen in welke van de drie open werelden je een basis wilt gaan opbouwen. Wat dat betreft is er dus genoeg te doen, ook als je één van de werelden hebt uitgespeeld. Het einde van een campaign hangt ook samen met een keuze. Je kunt namelijk op een bepaald punt in de game kiezen welk van jouw karakters de leider van de groep wordt en hun klasse (warlord, sheriff, trader of builder) bepaalt hoe het einde van de game zal verlopen. Verder zit er niet heel veel diepgang in de verhaallijn, maar dat is ook niet wat ik verwacht bij een game als deze. Het voelt wel als een gemiste kans dat geen van de karakters zelf aan te passen is in stijl of naam. Dat zou wat mij betreft een simpele, maar leuke toevoeging zijn geweest.

Wat zowel een pluspunt als een minpunt kan zijn, is het looten. Je kunt overal belangrijke (en minder belangrijke) items vinden door huizen, restaurants en andere gebouwen te doorzoeken. Elke keer is het spannend, je mag immers tijdens het looten niet te veel geluid maken, want voor je het weet heb je een horde zombies op je nek hangen. Met het looten kun je al ontzettend veel tijd kwijt zijn. Ben je een beetje perfectionistisch ingesteld of heb je een grote neiging om alles (compleet) te verzamelen? Dan wil je natuurlijk elk gebouw tot de laatste cm hebben onderzocht. Ook het verbeteren van je basis kan als een verslavend element werken. Nog even dit daar bouwen of even twee dingen omruilen omdat het tactisch handiger is of mooier uitziet. Voor de een zijn dit aspecten die verslavend kunnen werken. “Oh, nog even dit huisje onderzoeken.” of “Ik bouw nog één ding op mijn basis en dan stop ik.” zijn zinnen (of beter gezegd excuses) die je jezelf hoort denken. Voor de ander is het niet pakkend genoeg om lang te blijven boeien. Diegene zal State of Decay 2 dus ook minder leuk vinden.

Wat een hele toffe toevoeging is ten opzichte van het eerste deel, is de mogelijkheid om de game met 4 personen in co-op te spelen. Dit is het echte “fun” gedeelte! Veel mensen hebben gerapporteerd dat de co-op niet soepel loopt en dat ze veel lag ondervinden. Maar dat is mij persoonlijk niet opgevallen. Mogelijk heeft het te maken met de kwaliteit van de verbinding van de host van de game.


In de basis lijkt State of Decay 2 natuurlijk heel veel op zijn voorganger, al is alles eigenlijk net ietsje beter. State of Decay 2 maakt gebruik van de Unreal 4 engine en daarmee ziet het er net iets mooier uit dan het eerste deel. Al vind ik dit verschil niet overal heel duidelijk naar voren komen. De game bevat hier en daar wat rare bugs en glitches maar op zich zijn die soms juist wel vermakelijk. Het heeft in mijn ogen geen effect op de prestatie van de game. Wat ik wel ontzettend storend vind, is hoe donker het beeld is als het nacht is. Het is echt pikke- en pikkedonker. En ja, je hebt een zaklampje maar als je daarmee net de punt van je eigen schoen hebt verlicht is het veel. Ook de instellingen van je tv aanpassen heeft weinig zin. Ik weet niet of het de bedoeling is geweest om het zo extreem donker te maken, maar wat mij betreft mogen ze dit patchen, want het is bijna niet te doen in het donker.  

Vond je het eerste deel geweldig? Dan ga je deze ook tof vinden. In eindelijk alles is de game beter en leuker. De co-op is absoluut een briljante toevoeging. Ondanks de bugs en glitches hier en daar functioneert de game gewoon goed en moeten we wel eerlijk blijven. De prijs van de game is namelijk ontzettend schappelijk. Voor €29,99 heb je uren en uren aan plezier. En ja, dan neem je wat eerder die bugs en glitches voor lief. De prijs-kwaliteit verhouding is dus gewoon helemaal prima en State of Decay 2 is daarmee een zeer vermakelijke middenmoter. In de strijd met Sony om de beste en vetste exclusive zal deze game echter niet heel zwaar wegen.

 

Redacteur:

Jolina

Score:

74/ 100

Reacties (0)

    Wees de eerste die reageert! Plaats een reactie

Reageren op dit item
Log in om een reactie te plaatsen
Ben je nog geen lid? Registreer dan meteen!