100
0
71

Conan is echt een spel apart. Het spel heeft ongeveer een eeuwigheid (zo voelt het althans) in de Early Access fase gezeten maar nu is eindelijk versie 1.0 uitgebracht. Maar wat is er nu eigenlijk bereikt in al die tijd?

Nou, Exiles is echt gigantisch groot, verbluffend en vooral genadeloos. Genoeg reden voor veel gamers om dit spel dus aan te schaffen. Voor nieuwe spelers van Exiles, net als ik, is het wel een aardige opgave om bekend te raken met alle opties en mogelijkheden in het spel. Ze gooien je nog net niet de afgrond in, aan handjes vasthouden doet deze game namelijk niet.

De ontwikkelaar Funcom maakte geen grapje toen ze zeiden dat Exiles zijn reputatie ging waarmaken. Ik heb Exiles toch wel een geruime tijd gespeeld maar heb nooit het idee gehad dat ik 'goed' was of beter werd. Ik had al moeite om te overleven op de normale moeilijkheidsgraad. In het begin was het dus vooral verstoppertje spelen voor alle beesten en andere mensen om de controls een beetje eigen te maken. En hier gaan best wel wat uurtjes inzitten. Maar het is wel fijn dat je de tijd hiervoor krijgt, want het verhaal komt niet plotseling in een stroomversnelling terecht. Het verhaal is als het ware een bloem die steeds verder open bloeit en in die tijd ben je vooral bezig met in leven te blijven.

Je begint het spel vastgenageld aan een kruis, alsof je Jezus Christus bent. Je bent vanwege je misdaden voor dood achtergelaten in de hete woestijn met alle gevaren van dien. Maar ineens duikt dé Conan op en bevrijd je van een zekere dood. Je zou verwachten dat je nu een soort van tutorial krijgt maar de enige tip die je krijgt is: "Go out and survive", een tip waar je dus helemaal niks aan hebt. Je loopt dus poedelnaakt (Ja, echt helemaal naakt) met je slingerende penis door de woestijn, mits je als man speelt natuurlijk. Mocht je nu geen fan zijn van 100% naaktheid? Wees gerust, dit is maar een DLC. Je kan ook met een stoffen lapje voor je edele delen starten. Vanaf hier sta je er alleen voor en is het aan jou om voorraden te zoeken waarvan je kleren en onderdak kan maken, wat later in het spel echt overdreven complex wordt.

Maar laten we eerlijk zijn, er is geen makkelijke manier om door Exiles heen te komen. Er zijn zoveel verschillende materialen waarmee je voorwerpen kan bouwen dat je af en toe door de bomen het bos niet meer ziet. Ook mag je er best gewend aan raken om vaker dan één keer dood te gaan. Wat dan wel weer handig is, is dat je je oude lichaam kan looten zodat je de oude bezittingen niet verliest. Wat dan weer een beetje jammer is, is dat je persé een bed nodig hebt om het spel op te slaan. Dus als je geen bed bij de hand hebt, maar ook geen materialen om er een te maken, ben je regelrecht de sjaak. Gewoon je Xbox uitzetten is er dus niet bij in Exiles.

Hoe je dus over Exiles denkt, hangt puur af van hoe je tegen survival games aankijkt. Heb je niet het geduld om materialen te zoeken en voorwerpen te maken? Dan is Exiles geen spel voor jou. Zelf heb ik ook even door de zure appel heen moeten bijten, maar als je het eenmaal een beetje doorhebt is het een leuk spel om te spelen. Niet alleen is het dan leuk, ook kom je steeds meer verschillende omgevingen tegen die over je ogen strelen. De lichteffecten zijn echt prachtig en de karakters zien er levendig uit. In het begin denk je misschien dat het een lege boel is door alle woestijn, maar hier kom je redelijk snel van terug. De wereld zit echt vol met adembenemende plekken zoals ruïnes, tempels en grotten. Ook zijn er enorm veel kleine toevoegingen te vinden die detail geven aan de wereld. Een voorbeeld is een gestrand piratenschip met een stel piraten die zich schuil houden in de romp van het schip.

Exiles maakt geen gebruik van de traditionele quests die je zou verwachten bij een spel als dit. Hier maakt men gebruik van een soort dagboek waarin taken staan die je moet voltooien. Zo heb je bijvoorbeeld taken als het drinken van water, je eerste gebouw maken en het vinden van intelligent leven. Hoewel het niet normaal lijkt, leiden deze taken je toch een zekere kant uit en helpen je te overleven. Er zit wel een verborgen verhaal in Conan Exiles, de enige manier om dit te volgens is simpelweg te blijven ontdekken. Je komt zo steeds meer te weten over de Exiled Lands en waarom je aan ze gebonden bent.

Ondanks dat het spel genoeg om handen heeft om je mee bezig te houden, zijn er ook wel minpunten. Net noemde ik al bijvoorbeeld het opslaan van het spel. Je wordt als het ware gedwongen terug te gaan om het spel op te kunnen slaan. De kans dat je hierbij sterft is natuurlijk ook nog eens groot aanwezig. Dit vanwege de vele vijanden in de buurt en het gebrek aan wapens. Zelfs het weer kan je grootste vijand zijn als de temperatuur daalt en je geen warm vuurtje hebt om bij te zitten. Maar de combat in Exiles is echt waar het mis zit. Met een controller voelt de combat gewoon niet lekker en daarnaast onnatuurlijk aan, een keyboard en muis was hier beter op zijn plek geweest. 

Ondanks het begin, waarin je vooral bezig bent met materialen bij elkaar zoeken, is de lange reis naar voortgang het helemaal waard. Zodra je in staat bent om een rijk te bouwen, kun je pas echt indrukwekkende gebouwen neerzetten. De vrijheid die je krijgt bij het bouwen geeft je fantasie meer dan genoeg ruimte om een groots fort of je droomhuis in elkaar te zetten. Een eigen plekje is ook ideaal om je waardevolle spullen veilig te houden, je lichaam verlaat namelijk niet de server en is dus kwetsbaar voor vijanden. Gelukkig bieden servers wel de optie om je gebouwen onverwoestbaar of ontoegankelijk te maken voor vijandelijke spelers als jij bent uitgelogd.

Al met al is Conan Exiles dus een spel waarbij je 50% kans hebt dat je het leuk vindt. In het begin is het niet makkelijk om verliefd te worden op dit spel. Maar als je bereid bent even door die zure appel heen te bijten, zal het spel zich dubbel en dik bewijzen en de moeite waard zijn. Als je op bepaalde punten komt in het spel weet ik zeker dat je een soort gevoel van voldoening krijgt en wil je niet meer stoppen met spelen. Het spel is alleen te spelen (offline) maar ook in co-op modus of op een online server.

Conan Exiles - Review

22 mei 2018 - 655 remove_red_eye

Log in om te beoordelen.

Conan is echt een spel apart. Het spel heeft ongeveer een eeuwigheid (zo voelt het althans) in de Early Access fase gezeten maar nu is eindelijk versie 1.0 uitgebracht. Maar wat is er nu eigenlijk bereikt in al die tijd?

Nou, Exiles is echt gigantisch groot, verbluffend en vooral genadeloos. Genoeg reden voor veel gamers om dit spel dus aan te schaffen. Voor nieuwe spelers van Exiles, net als ik, is het wel een aardige opgave om bekend te raken met alle opties en mogelijkheden in het spel. Ze gooien je nog net niet de afgrond in, aan handjes vasthouden doet deze game namelijk niet.

De ontwikkelaar Funcom maakte geen grapje toen ze zeiden dat Exiles zijn reputatie ging waarmaken. Ik heb Exiles toch wel een geruime tijd gespeeld maar heb nooit het idee gehad dat ik 'goed' was of beter werd. Ik had al moeite om te overleven op de normale moeilijkheidsgraad. In het begin was het dus vooral verstoppertje spelen voor alle beesten en andere mensen om de controls een beetje eigen te maken. En hier gaan best wel wat uurtjes inzitten. Maar het is wel fijn dat je de tijd hiervoor krijgt, want het verhaal komt niet plotseling in een stroomversnelling terecht. Het verhaal is als het ware een bloem die steeds verder open bloeit en in die tijd ben je vooral bezig met in leven te blijven.

Je begint het spel vastgenageld aan een kruis, alsof je Jezus Christus bent. Je bent vanwege je misdaden voor dood achtergelaten in de hete woestijn met alle gevaren van dien. Maar ineens duikt dé Conan op en bevrijd je van een zekere dood. Je zou verwachten dat je nu een soort van tutorial krijgt maar de enige tip die je krijgt is: "Go out and survive", een tip waar je dus helemaal niks aan hebt. Je loopt dus poedelnaakt (Ja, echt helemaal naakt) met je slingerende penis door de woestijn, mits je als man speelt natuurlijk. Mocht je nu geen fan zijn van 100% naaktheid? Wees gerust, dit is maar een DLC. Je kan ook met een stoffen lapje voor je edele delen starten. Vanaf hier sta je er alleen voor en is het aan jou om voorraden te zoeken waarvan je kleren en onderdak kan maken, wat later in het spel echt overdreven complex wordt.

Maar laten we eerlijk zijn, er is geen makkelijke manier om door Exiles heen te komen. Er zijn zoveel verschillende materialen waarmee je voorwerpen kan bouwen dat je af en toe door de bomen het bos niet meer ziet. Ook mag je er best gewend aan raken om vaker dan één keer dood te gaan. Wat dan wel weer handig is, is dat je je oude lichaam kan looten zodat je de oude bezittingen niet verliest. Wat dan weer een beetje jammer is, is dat je persé een bed nodig hebt om het spel op te slaan. Dus als je geen bed bij de hand hebt, maar ook geen materialen om er een te maken, ben je regelrecht de sjaak. Gewoon je Xbox uitzetten is er dus niet bij in Exiles.

Hoe je dus over Exiles denkt, hangt puur af van hoe je tegen survival games aankijkt. Heb je niet het geduld om materialen te zoeken en voorwerpen te maken? Dan is Exiles geen spel voor jou. Zelf heb ik ook even door de zure appel heen moeten bijten, maar als je het eenmaal een beetje doorhebt is het een leuk spel om te spelen. Niet alleen is het dan leuk, ook kom je steeds meer verschillende omgevingen tegen die over je ogen strelen. De lichteffecten zijn echt prachtig en de karakters zien er levendig uit. In het begin denk je misschien dat het een lege boel is door alle woestijn, maar hier kom je redelijk snel van terug. De wereld zit echt vol met adembenemende plekken zoals ruïnes, tempels en grotten. Ook zijn er enorm veel kleine toevoegingen te vinden die detail geven aan de wereld. Een voorbeeld is een gestrand piratenschip met een stel piraten die zich schuil houden in de romp van het schip.

Exiles maakt geen gebruik van de traditionele quests die je zou verwachten bij een spel als dit. Hier maakt men gebruik van een soort dagboek waarin taken staan die je moet voltooien. Zo heb je bijvoorbeeld taken als het drinken van water, je eerste gebouw maken en het vinden van intelligent leven. Hoewel het niet normaal lijkt, leiden deze taken je toch een zekere kant uit en helpen je te overleven. Er zit wel een verborgen verhaal in Conan Exiles, de enige manier om dit te volgens is simpelweg te blijven ontdekken. Je komt zo steeds meer te weten over de Exiled Lands en waarom je aan ze gebonden bent.

Ondanks dat het spel genoeg om handen heeft om je mee bezig te houden, zijn er ook wel minpunten. Net noemde ik al bijvoorbeeld het opslaan van het spel. Je wordt als het ware gedwongen terug te gaan om het spel op te kunnen slaan. De kans dat je hierbij sterft is natuurlijk ook nog eens groot aanwezig. Dit vanwege de vele vijanden in de buurt en het gebrek aan wapens. Zelfs het weer kan je grootste vijand zijn als de temperatuur daalt en je geen warm vuurtje hebt om bij te zitten. Maar de combat in Exiles is echt waar het mis zit. Met een controller voelt de combat gewoon niet lekker en daarnaast onnatuurlijk aan, een keyboard en muis was hier beter op zijn plek geweest. 

Ondanks het begin, waarin je vooral bezig bent met materialen bij elkaar zoeken, is de lange reis naar voortgang het helemaal waard. Zodra je in staat bent om een rijk te bouwen, kun je pas echt indrukwekkende gebouwen neerzetten. De vrijheid die je krijgt bij het bouwen geeft je fantasie meer dan genoeg ruimte om een groots fort of je droomhuis in elkaar te zetten. Een eigen plekje is ook ideaal om je waardevolle spullen veilig te houden, je lichaam verlaat namelijk niet de server en is dus kwetsbaar voor vijanden. Gelukkig bieden servers wel de optie om je gebouwen onverwoestbaar of ontoegankelijk te maken voor vijandelijke spelers als jij bent uitgelogd.

Al met al is Conan Exiles dus een spel waarbij je 50% kans hebt dat je het leuk vindt. In het begin is het niet makkelijk om verliefd te worden op dit spel. Maar als je bereid bent even door die zure appel heen te bijten, zal het spel zich dubbel en dik bewijzen en de moeite waard zijn. Als je op bepaalde punten komt in het spel weet ik zeker dat je een soort gevoel van voldoening krijgt en wil je niet meer stoppen met spelen. Het spel is alleen te spelen (offline) maar ook in co-op modus of op een online server.

Redacteur:

Glenn

Score:

71/ 100

Reacties (0)

    Wees de eerste die reageert! Plaats een reactie

Reageren op dit item
Log in om een reactie te plaatsen
Ben je nog geen lid? Registreer dan meteen!