100
0
37

Madmind Studio is er met Agony in geslaagd om echt ranzige en zieke taferelen neer te zetten. Ik kan me geen game bedenken die zulke weerzinwekkende omgevingen en situaties biedt aan de speler. Overal waar je kijkt zie je lijken gespiest op speren, bloedende foetussen die aan het plafond bungelen met hun navelstreng en nog veel en veel meer. Agony is het eerste zelfstaande project van deze nieuwe (2016) studio.

In Agony speel je als één van de verloren zielen die in de hel terecht is gekomen. In deze singleplayer probeer jij te ontsnappen uit het duistere rijk van de 'Red Goddess'. Zij heeft alles en iedereen in haar macht maar jij verzet je hiertegen. Het gevolg hiervan is dat je een soort verstoppertje speelt met alle demonen. Spannend zou je denken, niet?

Helaas is niets minder waar. De kwaliteit zakt zo enorm snel in en verdwijnt in één of ander wazig verhaal. Een verhaal zonder verrassingen en zonder spanning welteverstaan. Zelfs de bossfight aan het einde is een grote teleurstelling. In het begin was ik heel enthousiast over dit spel maar alle potentie (waarvan ik dacht dat dit spel het had) is totaal onbenut gebleven en heeft mij teleurgesteld achter gelaten.

Agony haalt werkelijk de meest shockerende beelden uit de hoge hoed. Er worden mensen op gruwelijke wijze gemarteld, er vinden demonenorgies plaats en de omgeving is constant bezig je geest te fucken. Het is letterlijk de ene na de andere mindfuck. Maar ondanks dat dit alles wel indrukwekkend en bijzonder is, is het tegelijk ook een beetje teveel van het goede. Er is zo hard gewerkt om alles op te laten vallen dat je niet meer weet waar je moet kijken. Bijna elk voorwerp heeft wel één of andere glinstering die vanuit je ooghoek irriteert. Je geest wordt zo intens geprikkeld dat je er gewoon hoofdpijn van krijgt. Beetje jammer gezien de hoeveelheid aan content echt dik in orde is.

De hel van Agony is diverser dan je misschien denkt, de levels zijn namelijk enorm lang met een complex ontwerp. Acht uurtjes aan tijd ben je zeker wel kwijt met deze game, hoewel het ook in vier uur te doen is. Het is maar net hoe je het spel speelt, de één gaat wat meer op onderzoek uit dan de ander. Als je echt alle verzamelbare objecten wil vinden, ben je makkelijk een uurtje of 16 kwijt. Als je het spel hebt uitgespeeld, krijg je nog een gamemode erbij. Hier krijg je de kans om als demoon te spelen of waar je gewoon lekker kunt verkennen in willekeurige omgevingen.

Ondanks dat echte verzamelaars 16 uur bezig kunnen zijn met het spel, zal het geen pretje zijn. Het is namelijk meer inhoud dan kwaliteit. Er worden zoveel verschillende dingen geprobeerd te combineren in Agony, dat het gedoemd is te falen. Wat voornamelijk terugkomt in Agony, is de stealth aanpak. Het spel bestaat namelijk bijna compleet uit het verstoppen voor monsters. Eerder noemde ik het daarom ook al verstoppertje spelen met demonen. Opzich is dit niet zo'n probleem, als het had gewerkt. De AI is zo onvoorspelbaar dat het gewoon niet meer leuk is. De ene keer kan je ongemerkt tegen een demoon oplopen en de andere keer word je van mijlenver al ontdekt.

Irritant is het dus op zijn minst wel te noemen maar de hel houdt hier nog lang niet op. Als je dood gaat, heb je namelijk de mogelijkheid om andere verloren zielen over te nemen. Klinkt leuk maar er zijn maar een minimum aantal momenten waarbij je een ander wezen over kan nemen. Er wordt ook totaal geen uitleg gegeven dat dit mogelijk is, je moet er maar toevallig achterkomen.

Naarmate je verder komt in het spel is het wel mogelijk steeds nuttigere lichamen over te nemen. Als je bijvoorbeeld (eindelijk) in het lichaam van een demoon terecht komt, zal je merken dat je ineens een levensbalk hebt die leegloopt. Je moet dus mensen blijven eten om door te kunnen blijven gaan. Dit betekent tegelijkertijd ook dat je jezelf beroofd van de optie om verder te komen als je doodgaat, er is namelijk niks meer over om te bezitten. Game over dus... Want als je geen host vindt en te vaak terug bent gekeerd naar een checkpoint, verdwijnt dit checkpoint. Grote stukken opnieuw spelen zit er dus 100% in. Als je er nu zelf ook nog iets aan kon doen, zou het nog te begrijpen zijn, maar dit is gewoon slechte gameplay.

Het spel zit zo vol met fouten, dat je gewoon niks goed kan doen. Dit is echt een mispunt in de wereld van gaming en kan echt niet meer in dit tijdperk. Je beweegt uiterst langzaam, je stamina is zo goed als nul, slechte AI. En dan hebben we het alleen al over het personage. But there's more... Vast blijven hangen in kleine objecten, vijanden die door muren vibreren alsof ze de flash zijn, laadschermen midden in een met demonen gevulde ruimte, wazige pop-ups, interacties zonder reactie, filmpjes die niet laden, schommelende framerate, corrupte saves en afschuwelijke voice acting. Het spel kon werkelijk door de duivel gemaakt zijn, zo slecht is het.

Samenvattend kan ik dus stellen dat het de makers gelukt is om een werkelijk helse game te maken. Niet omdat hij zo indrukwekkend is qua omgeving maar omdat hij zo slecht is dat je je ogen wil uitkrabben. Het spel had zoveel potentie maar toch is het in deze helse staat in de schappen beland. Misschien waren er wel duistere krachten van toepassing? Ik raad het spel dan ook ten zeerste af. Er zitten meer bugs dan blote lichaamsdelen in en dat zijn er echt veel kan ik je vertellen. Misschien dat het spel ooit nog een paar degelijke patches krijgt maar in dit stadium had dit spel nooit het daglicht mogen zien.

Agony - Review

05 juni 2018 - 682 remove_red_eye

Log in om te beoordelen.

Madmind Studio is er met Agony in geslaagd om echt ranzige en zieke taferelen neer te zetten. Ik kan me geen game bedenken die zulke weerzinwekkende omgevingen en situaties biedt aan de speler. Overal waar je kijkt zie je lijken gespiest op speren, bloedende foetussen die aan het plafond bungelen met hun navelstreng en nog veel en veel meer. Agony is het eerste zelfstaande project van deze nieuwe (2016) studio.

In Agony speel je als één van de verloren zielen die in de hel terecht is gekomen. In deze singleplayer probeer jij te ontsnappen uit het duistere rijk van de 'Red Goddess'. Zij heeft alles en iedereen in haar macht maar jij verzet je hiertegen. Het gevolg hiervan is dat je een soort verstoppertje speelt met alle demonen. Spannend zou je denken, niet?

Helaas is niets minder waar. De kwaliteit zakt zo enorm snel in en verdwijnt in één of ander wazig verhaal. Een verhaal zonder verrassingen en zonder spanning welteverstaan. Zelfs de bossfight aan het einde is een grote teleurstelling. In het begin was ik heel enthousiast over dit spel maar alle potentie (waarvan ik dacht dat dit spel het had) is totaal onbenut gebleven en heeft mij teleurgesteld achter gelaten.

Agony haalt werkelijk de meest shockerende beelden uit de hoge hoed. Er worden mensen op gruwelijke wijze gemarteld, er vinden demonenorgies plaats en de omgeving is constant bezig je geest te fucken. Het is letterlijk de ene na de andere mindfuck. Maar ondanks dat dit alles wel indrukwekkend en bijzonder is, is het tegelijk ook een beetje teveel van het goede. Er is zo hard gewerkt om alles op te laten vallen dat je niet meer weet waar je moet kijken. Bijna elk voorwerp heeft wel één of andere glinstering die vanuit je ooghoek irriteert. Je geest wordt zo intens geprikkeld dat je er gewoon hoofdpijn van krijgt. Beetje jammer gezien de hoeveelheid aan content echt dik in orde is.

De hel van Agony is diverser dan je misschien denkt, de levels zijn namelijk enorm lang met een complex ontwerp. Acht uurtjes aan tijd ben je zeker wel kwijt met deze game, hoewel het ook in vier uur te doen is. Het is maar net hoe je het spel speelt, de één gaat wat meer op onderzoek uit dan de ander. Als je echt alle verzamelbare objecten wil vinden, ben je makkelijk een uurtje of 16 kwijt. Als je het spel hebt uitgespeeld, krijg je nog een gamemode erbij. Hier krijg je de kans om als demoon te spelen of waar je gewoon lekker kunt verkennen in willekeurige omgevingen.

Ondanks dat echte verzamelaars 16 uur bezig kunnen zijn met het spel, zal het geen pretje zijn. Het is namelijk meer inhoud dan kwaliteit. Er worden zoveel verschillende dingen geprobeerd te combineren in Agony, dat het gedoemd is te falen. Wat voornamelijk terugkomt in Agony, is de stealth aanpak. Het spel bestaat namelijk bijna compleet uit het verstoppen voor monsters. Eerder noemde ik het daarom ook al verstoppertje spelen met demonen. Opzich is dit niet zo'n probleem, als het had gewerkt. De AI is zo onvoorspelbaar dat het gewoon niet meer leuk is. De ene keer kan je ongemerkt tegen een demoon oplopen en de andere keer word je van mijlenver al ontdekt.

Irritant is het dus op zijn minst wel te noemen maar de hel houdt hier nog lang niet op. Als je dood gaat, heb je namelijk de mogelijkheid om andere verloren zielen over te nemen. Klinkt leuk maar er zijn maar een minimum aantal momenten waarbij je een ander wezen over kan nemen. Er wordt ook totaal geen uitleg gegeven dat dit mogelijk is, je moet er maar toevallig achterkomen.

Naarmate je verder komt in het spel is het wel mogelijk steeds nuttigere lichamen over te nemen. Als je bijvoorbeeld (eindelijk) in het lichaam van een demoon terecht komt, zal je merken dat je ineens een levensbalk hebt die leegloopt. Je moet dus mensen blijven eten om door te kunnen blijven gaan. Dit betekent tegelijkertijd ook dat je jezelf beroofd van de optie om verder te komen als je doodgaat, er is namelijk niks meer over om te bezitten. Game over dus... Want als je geen host vindt en te vaak terug bent gekeerd naar een checkpoint, verdwijnt dit checkpoint. Grote stukken opnieuw spelen zit er dus 100% in. Als je er nu zelf ook nog iets aan kon doen, zou het nog te begrijpen zijn, maar dit is gewoon slechte gameplay.

Het spel zit zo vol met fouten, dat je gewoon niks goed kan doen. Dit is echt een mispunt in de wereld van gaming en kan echt niet meer in dit tijdperk. Je beweegt uiterst langzaam, je stamina is zo goed als nul, slechte AI. En dan hebben we het alleen al over het personage. But there's more... Vast blijven hangen in kleine objecten, vijanden die door muren vibreren alsof ze de flash zijn, laadschermen midden in een met demonen gevulde ruimte, wazige pop-ups, interacties zonder reactie, filmpjes die niet laden, schommelende framerate, corrupte saves en afschuwelijke voice acting. Het spel kon werkelijk door de duivel gemaakt zijn, zo slecht is het.

Samenvattend kan ik dus stellen dat het de makers gelukt is om een werkelijk helse game te maken. Niet omdat hij zo indrukwekkend is qua omgeving maar omdat hij zo slecht is dat je je ogen wil uitkrabben. Het spel had zoveel potentie maar toch is het in deze helse staat in de schappen beland. Misschien waren er wel duistere krachten van toepassing? Ik raad het spel dan ook ten zeerste af. Er zitten meer bugs dan blote lichaamsdelen in en dat zijn er echt veel kan ik je vertellen. Misschien dat het spel ooit nog een paar degelijke patches krijgt maar in dit stadium had dit spel nooit het daglicht mogen zien.

Redacteur:

Glenn

Score:

37/ 100

Reacties (0)

    Wees de eerste die reageert! Plaats een reactie

Reageren op dit item
Log in om een reactie te plaatsen
Ben je nog geen lid? Registreer dan meteen!